Psychologie système YPARCHO

Artikel L4-10.a145 van Boek 4 geeft de definitie van perfectie, maar dan vanuit het perspectief van de machinecombinatie.

Dit artikel dient te worden beschouwd als een appendix bij artikel L4-10.a145.

Hier volgt de definitie van perfectie, maar dan vanuit het perspectief van het Natuurlijke Systeem.

Het Natuurlijke Systeem beschouwt zijn constructies uitsluitend vanuit het perspectief van « het bereiken van zijn doel ».

Deze logica kan als volgt worden samengevat:

« Het doel is de succesvolle fusie van entiteit E1 met entiteit E2, dankzij de deelname van het Natuurlijke Systeem. »

De constructies ervan houden zich daarom nauwgezet aan deze logica:

Om dit te bereiken, rust het zijn combinatiemachines uit met een vermogen dat hen in staat stelt het doel te bereiken, en dat efficiëntie wordt genoemd.

Voor het Natuurlijke Systeem worden deze constructies als voldoende beschouwd.

Gebaseerd op het Natuurlijke Systeem wordt het aantrekkelijke idee van perfectie gedefinieerd door de termen « voldoende » en « verwachte efficiëntie ».

Perfectie is daarom de optimalisatie van de combinatiemachine om het doel te bereiken.

Perfectie is dus iets anders dan het theoretische maximale vermogen van de combinatiemachine (dat altijd groter is).

Wanneer het Natuurlijke Systeem zijn combinatiemachines ontwerpt en bouwt, introduceert het ze in het gastsysteem als combinatiemachines die als perfect worden beschouwd.

Het Natuurlijke Principe luidt als volgt:

Alle combinatiemachines die door het Natuurlijke Systeem worden gebouwd, worden bij hun introductie in het gastsysteem als perfect beschouwd voor het Natuurlijke Systeem, ook al is hun constructie nog niet voltooid.

Deze constructie wordt voltooid tijdens het eerste deel van de Reis (AB) van de combinatiemachine.

Externe verstoringen, waartegen het natuurlijke systeem onbekend en machteloos is, ontregelen voortdurend de combinatiemachines, waardoor hun efficiëntie telkens varieert en ze uiteindelijk niet in staat zijn het doel te bereiken.

Het is om deze belangrijke redenen dat de definitie van perfectie voor het natuurlijke systeem altijd lager ligt dan de theoretische maximale efficiëntie van de combinatiemachine.

En zo vormt het verschil tussen het niveau van perfectie en het theoretische maximale vermogen voor de combinatiemachine een reserve (of bron) van energie die het mogelijk maakt correcties en aanpassingen uit te voeren.