Informatievoorziening van de combinatiemachine
Hier volgt een voorbeeld van een gedetailleerde analyse van een situatie die toegang geeft tot een aspect van de Logica en Principes van het Natuurlijke Systeem en die ons tegelijkertijd in staat stelt ons perspectief op het gedrag van een combinatiemachine (in ons geval de mens) te actualiseren.
In de Franse en Griekse taal bestaat de uitdrukking « il faut » in het Frans en « πρέπει » in het Grieks.
Deze uitdrukking ontbreekt in de overgrote meerderheid van de belangrijkste officiële talen van landen.
De volgende drie werkwoorden komen in alle landen voor, inclusief Frankrijk en Griekenland:
Moeten, willen en kunnen.
Over de Franse woorden voor <l’avenir > en de Toekomst.
In het Yparcho-systeem is de Toekomst in de breedste zin, zoals die overeenkomt met het idee dat in alle talen van de wereld wordt uitgedrukt, verdeeld in twee aantrekkelijke ideeën:
– het idee van < l’avenir>, dat wil zeggen het deel van het Natuurlijke Systeem dat bestaat maar nog niet aanwezig is in de combinatiemachines die aanwezig zijn.
Dit idee van <l’avenir > kenmerkt het idee dat de combinatiemachines tot het Natuurlijke Systeem behoren, evenals het idee van hun evolutie binnen het Natuurlijke Systeem.
– Het tweede idee, het idee van de Toekomst in de strikte zin, dat wil zeggen in de zin van het Yparcho-systeem, is het deel van het Leegtesysteem dat niet bestaat en niet aanwezig is. Dit idee van de Toekomst wordt niet gekenmerkt door het behoren tot het Natuurlijke Systeem, maar wordt gedefinieerd door een « vreemd » kenmerk (d.w.z. het niet behoren tot een systeem dat niet het Natuurlijke Systeem is).
Het idee van de Toekomst betreft niet combinatiemachines, maar mensen, via de functies die hun ontwerp en constructie van uiterst geavanceerde combinatiemachines kenmerken.
Samenvattend:
– <l’avenir > is een bestaand element van het Natuurlijke Systeem, waarin combinatiemachines op dit moment niet aanwezig zijn.
– De Toekomst is een niet-bestaand element van het tweede systeem, Niets, met betrekking tot de logica en principes van het Natuurlijke Systeem, waarin combinatiemachines noch aanwezig noch bestaan.
<l’avenir > behoort tot het Natuurlijke Systeem.
De Toekomst behoort tot het Niets-systeem.
Artikelen uit het Yparcho-systeem behandelen de constructie en de totstandkoming van de Toekomst.
Rekening houdend met de eigenschappen van het natuurlijke systeem – zoals de intelligentie, stabiliteit, samenhang, betrouwbaarheid, regelmaat, enz. – als ontwerper en bouwer, de logica en principes ervan,
en ervan uitgaande dat al zijn ontwerpen en constructies een bestaansreden hebben,
is de natuurlijke richting van de overdracht van instructies als volgt:
1- Natuurlijk systeem: de gever van de opdracht —–> 2- Combinatiemachine: de uitvoerder.
In menselijke taal, ongeacht de taal, is de gever van de opdracht « Het ».
De overgedragen informatie is « HET MOET ».
De ontvanger van de informatie is:
« DAT » de machinecombinatie…
Of eenvoudiger:
« DAT » ik…
In deze natuurlijke stroom circuleert de correcte informatie als volgt:
HET MOET…
Uitdrukkingen die in alle wereldtalen voorkomen zijn:
Ik moet…
Ik wil…
Ik kan…
Dit suggereert dat de gever van het bevel « IK » is en niet langer « HET ».
De betekenis is omgekeerd.
1- Ik stel mezelf vast als de gever van het bevel —> 2- HET (het natuurlijke systeem) wordt degene aan wie het bevel wordt gegeven, degene die gehoorzaamd wordt.
Dit is niet langer de natuurlijke stroom van informatie en instructies, maar de onnatuurlijke stroom die aanleiding geeft tot het Virtuele Systeem, de Logica ervan en de Principes waarbinnen de mens zich ontwikkelt.
De Franse uitdrukking « il faut » en de Griekse uitdrukking « πρέπει » (met dezelfde betekenis) lijken mysterieuze overblijfselen uit een ver verleden, een onverklaarbaar tijdperk.
Dit idee wordt verder bevestigd door de taalkundige uitzondering van de twee Franse woorden « l’avenir » en « Future », die twee verschillende ideeën aanduiden, maar die tegenwoordig als hetzelfde idee worden gezien.
Een eenvoudige toepassing van dit artikel stelt ons in staat snel het onnatuurlijke gedrag te ontmaskeren van mensen die de werkwoorden « willen », « moeten » en « kunnen » overmatig en verkeerd gebruiken.
Dit artikel levert tevens logisch bewijs voor menselijke disfuncties en de noodzaak om essentiële correcties en aanpassingen daarin aan te brengen.
Psychologie système YPARCHO 
Laisser un commentaire