Psychologie système YPARCHO

17 Ιανουαρίου 2024

Ορισμός της ακριβούς σκέψης, π°.

Συμπλήρωμα στον ορισμό του ανθρώπινου όντος.

– Η ακριβής ή τέλεια σκέψη αποκτά το νόημά της κατά τη φάση του ύπνου, Φss, κατά την οποία λαμβάνει χώρα η ανταλλαγή εξερχόμενων πληροφοριών (ΦΥΣΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ) και εισερχόμενων πληροφοριών (ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΙΠΟΤΑΣ) μεταξύ του ανθρώπου και του συστήματος ΤΙΠΟΤΑΣ.

Η ακριβής σκέψη είναι εξερχόμενη πληροφορία:

Η προέλευσή της είναι ο άνθρωπος που την παρήγαγε κατά τη φάση της αφύπνισής του, Φe.

Η ακριβής σκέψη κατασκευάζεται για να υλοποιήσει τη φυσική αρχή:

1+1 —>3, ή 1+2—>4, ή 2+3 —>5, ή x+y —>z έτσι ώστε το z να είναι μεγαλύτερο από το x + y (z > x+y).

Η ακριβής σκέψη είναι μια εισαγωγή, ένα στοιχείο διείσδυσης, εποικοδομητικό και επεκτατικό, βασισμένο στη φυσική αρχή του συνδυασμού, με τον προφανή στόχο για την οντότητα E¹: να επιτρέψει τη σύντηξη μεταξύ E¹ και E².

Πηγαίνει ενάντια στη λογική και τις αρχές του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ, γεγονός που καθιστά την επιτυχία του ΑΒΕΒΑΙΗ, επειδή η οντότητα E² θέλει να επιτύχει τη σύντηξη με τους δικούς της όρους.

Η ακριβής σκέψη κατασκευάζεται για να είναι τέλεια και αποκλειστικά με ακριβή γνώση (μια έννοια που μελετήθηκε προηγουμένως).

Δεν υπάρχει εφικτή ανταλλαγή μεταξύ των δύο οντοτήτων χωρίς, εκ μέρους της οντότητας E¹, να γίνεται με τέλεια σκέψη (και χωρίς, εκ μέρους της οντότητας E², να γίνεται με το ΜΕΛΛΟΝ).

ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΕΛΕΙΑ ΣΚΕΨΗ π°.

Έτσι, καταλήγουμε σε έναν ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟ ορισμό του ανθρώπινου όντος.

Ο άνθρωπος είναι μια κατασκευή του φυσικού συστήματος που θα τον κάνει να εξελιχθεί κατά μήκος μιας τομής ΑΒ του συστήματος υποδοχής.

Αυτή η εξέλιξη (δηλαδή, αυτή η μετατόπιση) είναι μια αδιάλειπτη ακολουθία δύο διαδοχικών φάσεων:

– η φάση αφύπνισης, Φe, κατά την οποία η κύρια λειτουργία του ανθρώπου είναι να παράγει τέλεια σκέψη, π°, απαραίτητη για την ορθή λειτουργία της δεύτερης φάσης.

– η φάση ύπνου, Φss, κατά την οποία λαμβάνει χώρα η ουσιαστική ανταλλαγή μεταξύ της τέλειας σκέψης και του ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ (προέλευσης από το τίποτα) μεταξύ του ανθρώπου και του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΗΔΕΝΙΚΟΤΗΤΑΣ.

– κατά τη φάση αφύπνισης, Φe, ο άνθρωπος βρίσκεται υπό τον απόλυτο έλεγχο και καθοδήγηση του συστήματος υποδοχής του, του φυσικού συστήματος.

Κατά τη φάση ύπνου, Φss, ο άνθρωπος βρίσκεται στην κατάσταση που ονομάστηκε από τον Yπ:

Ο ΜΙΚΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ.

Οι άνθρωποι δεν βρίσκονται πλέον υπό τον έλεγχο του φυσικού συστήματος.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπινων μηχανισμών λειτουργούν σε αργή κίνηση, δηλαδή στη χαμηλότερη ταχύτητά τους. Μερικοί είναι απενεργοποιημένοι.

Η κατάσταση ανταλλαγής αναγκάζει τους ανθρώπους να επιτρέψουν στους ΤΡΟΜΟΥΣ να τους διαπεράσουν.

Αυτή η εισβολή ΤΡΟΜΩΝ, που ονομάζεται σοκ Μου, σοκ μ, θα προκαλέσει ανισορροπίες, που ονομάζονται δομικές ανισορροπίες.

Μόλις βγουν από τη φάση του ύπνου, οι άνθρωποι θα επανέλθουν στη φάση της αφύπνισης σε μια διαταραγμένη κατάσταση.

Η εξέλιξη των ανθρώπων στο (AB) τους είναι επομένως μια αδιάκοπη εναλλαγή φάσεων αφύπνισης και φάσεων ύπνου.

Και ταυτόχρονα, οι έλεγχοι και ο έλεγχος από το φυσικό σύστημα κάποιου εναλλάσσονται με την απουσία ελέγχων και ελέγχου από το ίδιο σύστημα.

Η ακριβής γνώση από τους ανθρώπους για τη φάση του ύπνου τους είναι δυνατή μόνο μέσω της παρέμβασης μαρτύρων που θα συσχετίσουν τα γεγονότα με αυτούς.

Εάν δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για τους ανθρώπους σχετικά με την αντίληψη της φάσης του ύπνου τους, τότε σε καμία στιγμή οι άνθρωποι δεν έχουν ακριβή γνώση αυτής της φάσης.

Ο Yπ θα εξηγήσει αργότερα τον ρόλο της ανθρώπινης μνήμης στη διαχείριση αυτής της κατάστασης.