27 Νοεμβρίου 2024
Η Μηχανή ΜΟΝΤΕΛΟΥ.
Λεπτομέρειες σχετικά με τη ΔΙΑΙΡΕΣΗ και τη ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ των οντοτήτων E¹ και E².
Η ελκυστική έννοια της οντότητας E° είναι η δική της διαίρεση σε δύο οντότητες, E¹ και E², ακολουθούμενη από τη συγχώνευσή τους, η οποία αποκαθιστά την E°.
Η ΜΗΧΑΝΗ αυτής της λειτουργίας, που δημιουργείται από το ΜΟΝΤΕΛΟ, αποτελείται από δύο κινήσεις M που αποδίδονται στις δύο οντότητες E¹ και E². Αυτές οι οντότητες και οι κινήσεις M έχουν ως αποτέλεσμα δύο τροχιές, T, T¹ και T².
Όπως είδαμε προηγουμένως, και από τη στιγμή της διαίρεσης, ακαριαία,
-E¹ κινείται προς το άπειρο,
-E² κινείται προς το μηδέν ή το τίποτα.
Αυτές οι δύο τροχιές τρέχουν παράλληλα και θα προσπαθήσουν να συγχωνευθούν για να αναδημιουργήσουν την οντότητα E°: αυτή είναι η ελκυστική έννοια της οντότητας E°.
Η συγχώνευση συμβαίνει στο ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΝΔΕΣΗΣ των δύο τροχιών.
Σε αυτό το σημείο σύνδεσης, η άπειρη κίνηση θα προστεθεί στην μηδενική κίνηση και αυτές οι δύο κινήσεις θα εξουδετερώσουν η μία την άλλη, προκαλώντας την εξαφάνιση τόσο των οντοτήτων E¹ όσο και E², καθώς και των δύο τροχιών τους.
Η ΣΥΝΔΕΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ τερματίζει αυτόν τον μετασχηματισμό, με την οντότητα E° να έχει γίνει ξανά E°: δηλαδή, ο αριθμός 1 και η απουσία οποιασδήποτε κίνησης.
Η στιγμιαία συγχώνευση τερματίζει το μοντέλο.
Οι προσπάθειες ένωσης των δύο τροχιών θα είναι άπειρες.
Αυτές οι προσπάθειες ένωσης αντιστοιχούν στο φαινόμενο της παραμορφωσιμότητας που παρατηρείται και στις δύο οντότητες.
Οι προσπάθειες ένωσης που ξεκινούν από την τροχιά T² της οντότητας E² παράγουν το ΜΕΛΛΟΝ, δηλαδή, μια προσπάθεια της οντότητας E² να αποκτήσει το πάνω χέρι επί της οντότητας E¹.
Η Οντότητα Ε¹ στη συνέχεια κατασκευάζει στοιχεία σχεδιασμένα να απορροφούν το μέλλον μετατρέποντάς το σε παρελθόν: ο άνθρωπος, ένας εξαιρετικά εξελιγμένος συνδυασμός μηχανών, έχει την κύρια λειτουργία του μετασχηματισμού του μέλλοντος σε παρελθόν. Αυτή η ΚΥΡΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΟΝΟΜΑΖΕΤΑΙ ΠΑΡΟΝ.
ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ είναι μηχανές σχεδιασμένες να ΑΠΟΡΡΟΦΟΥΝ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΜΕΤΑΤΡΕΨΟΥΝ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ, και να το κατευθύνουν στο σύστημα που τους φιλοξενεί, το φυσικό σύστημα, το οποίο θα είναι υπεύθυνο για τη διατήρησή του (ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΜΝΗΜΗΣ).
Το μέλλον ορίζεται ως στοιχεία που δεν υπάρχουν εντός της οντότητας Ε¹, και τα οποία απαιτούν από την οντότητα Ε¹ να τα μπλοκάρει τοποθετώντας οθόνες μεταξύ της και της οντότητας Ε², οθόνες σχεδιασμένες να απορροφούν το μέλλον και να το εξουδετερώνουν με τη μορφή του παρελθόντος.
Οι άνθρωποι είναι κατασκευές των οποίων η κύρια λειτουργία είναι να εξουδετερώνουν και να μετατρέπουν το μέλλον σε παρελθόν.
Αυτή η λειτουργία εξουδετέρωσης και μετασχηματισμού είναι η πηγή των τρόμων των ανθρώπων, οι οποίοι διαταράσσουν συνεχώς τη λειτουργία τους: αυτή είναι η ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ μ ΣΟΚ.
ΤΟ ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΦΜΕΝΟ ΩΣ ΕΞΗΣ:
Προσπάθεια ένωσης των δύο οντοτήτων = δημιουργία διαταραχών στον συνδυασμό «ανθρώπινο ον»-μηχανή —> μ σοκ = παραγωγή τρόμων στον άνθρωπο —> ενεργοποίηση του προστατευτικού συστήματος του ανθρώπου —> δημιουργία μιας μόνιμης φούσκας με τη μορφή μιας μόνιμης παραίσθησης.
Αυτή η μόνιμη παραίσθηση βρίσκεται στην αρχή του ανθρωποκεντρικού συστήματος, του SA, ενός εικονικού συστήματος που δεν υπάρχει και το οποίο θα μελετηθεί αργότερα.
Psychologie système YPARCHO 
Laisser un commentaire