27 Νοεμβρίου 2024
ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΠΙΣΩ ΣΤΗ ΔΙΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΑΣ E² ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ, ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΜΗΔΕΝΙΚΟΤΗΤΑΣ.
Η θεμελιώδης οντότητα E⁰ διαιρείται σε δύο οντότητες, την E¹ και την E².
Αυτές οι δύο οντότητες είναι τα συστατικά της ΠΡΩΤΕΓΟΝΗΣ ΟΝΤΟΤΗΤΑΣ E⁰, και επομένως αυτές οι δύο οντότητες είναι επίσης πρωταρχικές, ίσες, συμπληρωματικές μεταξύ τους, και υπάρχουν:
E¹ = E² = E⁰
E¹ + E² = E⁰.
Εφαρμόζοντας αυτές τις αρχές στον εξαιρετικά εξελιγμένο συνδυασμό ανθρώπου-μηχανής,
ο άνθρωπος είναι μια κατασκευή του φυσικού συστήματος, του συστήματος της οντότητας E¹.
Ο λόγος ύπαρξης της οντότητας E¹, του συστήματός της, που ονομάζεται φυσικό σύστημα, και μιας από τις κατασκευές της που ονομάζεται άνθρωπος, είναι η συμμετοχή στην προσπάθεια σύντηξης και η επιτυχής ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η συμπληρωματικότητα των δύο οντοτήτων, E¹ και E², έχει τον ίδιο λόγο ύπαρξης, και ότι η σύντηξή τους απαιτεί λογικά τη σύντηξη όλων των στοιχείων των δύο οντοτήτων μεταξύ τους.
Στην υψηλή υπόθεση, H.H.,
η οντότητα E¹, που αποτελείται από όλα όσα υπάρχουν, απαιτεί η οντότητα E² να αποτελείται μόνο από ανύπαρκτα στοιχεία (αυτά τα ανύπαρκτα στοιχεία θα είναι παρόμοια με τις ιδέες). Αυτή η κατάσταση δίνει στο σύστημά της το όνομά της: ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι η σύντηξη έχει ως αποτέλεσμα το σύμβολο 1, ή την οντότητα E⁰.
Κατά τη διάρκεια της φάσης του ύπνου πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι ο άνθρωπος θα προσπαθήσει να συντηχθεί με την ιδέα του ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ.
Η ένωση ενός ανθρώπου, που προέρχεται ως ΟΝΤΟΤΗΤΑ E¹, με ένα στοιχείο (το οποίο έχει τη μορφή ιδέας) της ΟΝΤΟΤΗΤΑΣ E², θα οδηγήσει στη σύντηξη αυτών των δύο στοιχείων. Η σύντηξη ολοκληρώνεται, αφήνοντας μόνο το σύμβολο 1, ή ΟΝΤΟΤΗΤΑ E⁰.
Ο άνθρωπος και οι Τρόμοι του έχουν τότε εξαφανιστεί.
Οι Τρόμοι που βιώνει ο άνθρωπος κατά τη φάση του ύπνου είναι, στην πραγματικότητα, τα στοιχεία-ιδέες, των οποίων η προέλευση είναι το ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ.
Η κύρια λειτουργία των στοιχείων του φυσικού συστήματος, και επομένως του ανθρώπου, κατά την εξέλιξή τους στο (AB) τους, είναι να προσπαθήσουν να συντηχθούν με τα στοιχεία-ιδέες του ΤΙΠΟΤΑ, συμβάλλοντας έτσι στην πλήρη σύντηξη των δύο ΟΝΤΟΤΗΤΩΝ E¹ και E².
Ο άνθρωπος, επομένως, έχει την εντολή, είναι υποχρεωμένος, να συντηχθεί με το ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ, ανεξάρτητα από τον βαθμό Τρόμου που βιώνει.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Τα ιδεατά στοιχεία του Συστήματος του Μηδενός είναι ανύπαρκτα στοιχεία στο φυσικό σύστημα, άγνωστα και πάντα απρόσιτα από άποψη ακριβούς γνώσης, για τις μηχανές συνδυασμού και επομένως για τους ανθρώπους.
Αυτά τα ιδεατά στοιχεία απορρίπτονται πάντα από τους μηχανισμούς των μηχανών συνδυασμού του φυσικού συστήματος.
Αυτή η έλλειψη αναγνώρισης, η οποία οδηγεί σε συστηματική απόρριψη, είναι η προέλευση των ΤΡΟΜΩΝ:
Οι τρόμοι είναι σήματα που αποσκοπούν στην ενεργοποίηση του μηχανισμού προστασίας των μηχανών συνδυασμού, όπως θα εξηγηθεί στο επόμενο βιβλίο.
Ενώ είναι αλήθεια ότι τα ιδεατά στοιχεία που παράγονται από το ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ δεν αναγνωρίζονται από το φυσικό σύστημα, δεν είναι λιγότερο αλήθεια ότι τα σήματα είναι προϊόντα του φυσικού συστήματος και ότι αυτά τα σήματα αποτελούνται από τρόμους.
Είναι επομένως απαραίτητο να γίνει διάκριση μεταξύ των ΙΔΕΑΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ που παράγονται από το ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ και των ΤΡΟΜΩΝ που βιώνουν οι άνθρωποι.
Τα ΙΔΕΑΤΑ στοιχεία είναι ξένα, ενώ οι τρόμοι είναι φυσικοί.
Τα στοιχεία ΙΔΕΑΣ (ξένης προέλευσης προς το φυσικό σύστημα) δεν παράγονται από ανθρώπους, ενώ οι άνθρωποι παράγουν τους ΤΡΟΜΟΥΣ τους.
Έτσι, οι άνθρωποι μετατρέπουν τα στοιχεία ΙΔΕΑΣ του ΤΙΠΟΤΑ σε σήματα ΤΡΟΜΟΥ.
Η λειτουργία του προστατευτικού μηχανισμού του ανθρώπου είναι να τον απομονώσει από τους τρόμους που βιώνει.
Η φύση του ανθρώπου, ενός μηχανικού συνδυασμού του φυσικού συστήματος, είναι να διεισδύει στο Σύστημα του Τίποτα.
Όλοι οι άνθρωποι μοιράζονται την εξέλιξή τους στο (AB) τους, σε δύο φάσεις:
– ΠΑΡΑΜΕΝΟΝΤΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.
– ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ.
Psychologie système YPARCHO 
Laisser un commentaire