Psychologie système YPARCHO

30 Οκτωβρίου 2024

– 2ο στάδιο: συνέχεια – ο ρόλος του ανθρώπου στην αναζήτηση της Σύντηξης.

Το φυσικό σύστημα κατασκευάζει έναν εξαιρετικά εξελιγμένο συνδυασμό μηχανών που ονομάζεται: ο άνθρωπος.

Ο ρόλος του ανθρώπου, καθώς και ο ρόλος των λειτουργιών του, είναι να βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη τοποθεσία μέσα στο σύστημα υποδοχής όπου η οντότητα E¹ δεν ασκεί πλέον κανέναν έλεγχο σε τίποτα.

Αυτή η τοποθεσία, που ονομάζεται σύστημα υποδοχής, μοιράζεται μεταξύ του φυσικού συστήματος και του συστήματος Void.

Αν και το σύστημα υποδοχής ανήκει στο φυσικό σύστημα, μοιράζεται επίσης ΔΙΑΚΟΠΩΣ με την οντότητα E² κατά τη διάρκεια καταστάσεων που δημιουργούνται από την παραμορφωσιμότητα που παράγεται από τις δύο οντότητες E¹ και E².

Σε αυτά τα ακριβή σημεία στο σύστημα υποδοχής, ο άνθρωπος εξελίσσεται ενώ καθοδηγείται από τη μία πλευρά από το φυσικό σύστημα, και όταν εισέρχεται στη φάση των ανταλλαγών μεταξύ του συστήματος Κενού και του εαυτού του, δεν καθοδηγείται πλέον από το φυσικό σύστημα.

Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, ο άνθρωπος ξεφεύγει από τον έλεγχο του συστήματος υποδοχής του.

Αυτό, επομένως, αποκαλύπτει δύο κατευθύνσεις ροής πληροφοριών μέσα στη μηχανή ανθρώπου-συνδυασμού.

Το πρώτο κύκλωμα εκτείνεται από το φυσικό σύστημα στον άνθρωπο (αυτό περιλαμβάνει όλα όσα σχετίζονται με το τρένο μεταφοράς και επομένως με την καθοδήγηση του ανθρώπου από το φυσικό σύστημα).

Αυτό είναι το κύκλωμα οδηγιών πλοήγησης, όπως μελετήθηκε προηγουμένως.

Το δεύτερο κύκλωμα εκτείνεται προς την ακόλουθη κατεύθυνση:

Σύστημα Μηδενός προς τον άνθρωπο.

Αυτό περιλαμβάνει όλα όσα σχετίζονται με το μεταφερόμενο τρένο και, επομένως, τη φάση ανταλλαγής μεταξύ των πληροφοριών που παράγονται από τον άνθρωπο (ακριβής σκέψη) και των εισερχόμενων πληροφοριών που προέρχονται από το Σύστημα Μηδενός.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι πληροφορίες που παράγονται από τον άνθρωπο, οι οποίες αποτελούν την ακριβή σκέψη π°, δεν ξεφεύγουν από τον έλεγχο του φυσικού συστήματος.

Πράγματι, το φυσικό σύστημα θα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να διασφαλίσει ότι αυτή η παραγωγή ακριβούς σκέψης είναι όσο το δυνατόν πιο εκτεταμένη και τέλεια.

Ωστόσο, η φάση της ανταλλαγής (η οποία θα μελετηθεί αργότερα) είναι αυτή που διαφεύγει του ελέγχου του φυσικού συστήματος.