30 Οκτωβρίου 2024
Συνέχεια #2. Σχετικά με τον μηχανισμό της Αυτοαγάπης, στενά συνδεδεμένο με το δυαδικό σύστημα.
Η ΑΥΤΟΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ.
Το να «αγαπάμε τον εαυτό μας» απαιτεί τις ακόλουθες βασικές προϋποθέσεις (αυτές που μας επιβάλλει το φυσικό σύστημα):
– να έχουμε ακριβή γνώση της δικής μας λειτουργίας, δηλαδή, ακριβή γνώση όλων των μηχανισμών μας,
– να έχουμε ακριβή γνώση της τέλειας αντιστοιχίας μεταξύ των θεωρητικών μας λειτουργιών (αυτών που αντιστοιχούν στις εκτιμήσεις του φυσικού συστήματος κατά την προ-Α ανάπτυξή μας),
– και να έχουμε ακριβή γνώση των πραγματικών μας λειτουργιών, δηλαδή των ικανοτήτων μας κατά την εξέλιξή μας στο (ΑΒ) μας.
Η Αυτοαγάπη, ή Αυτοαγάπη, είναι επομένως η αντιστοιχία μεταξύ των επιδιώξεων του φυσικού συστήματος που μας αφορούν και αυτού που θα παράγουμε γι’ αυτό κατά την εξέλιξή μας στο (ΑΒ) μας.
ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ + ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ ΜΑΣ στο (AB) = ΦΙΛΟΔΟΞΙΕΣ ΤΟΥ ΦΥΣΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΜΑΣ.
Η αγάπη για τον εαυτό πραγματοποιείται όταν επιτυγχάνεται αυτή η ισότητα.
Η αγάπη για τον εαυτό δεν υπάρχει μέχρι να επιτευχθεί η ισότητα.
Η αγάπη για τον εαυτό είναι η επιβεβαίωση της ακριβούς κατανόησής μας για το πώς λειτουργεί το φυσικό σύστημα και πώς λειτουργούμε εμείς οι ίδιοι.
Η αγάπη για τον εαυτό είναι η ανατροφοδότηση από τη μηχανή συνδυασμού ΠΡΟΣ το φυσικό σύστημα, που σηματοδοτεί ότι όλα λειτουργούν τέλεια και ότι η εξελικτική διαδικασία της ανθρωπότητας συνεχίζεται.
Αυτό είναι ένα φυσικό και αναπόφευκτο βήμα για τους συνδυασμούς μηχανών, και επομένως για τα ανθρώπινα όντα, συμβάλλοντας στην τέλεια εξέλιξή τους,
συμβάλλοντας έτσι στην τέλεια τροχιά τους και, κατά συνέπεια,
συμβάλλοντας στο ευχάριστο ταξίδι τους μεταξύ Α και Β.
Η αυτοεκτίμηση είναι επομένως μια ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ προς το φυσικό σύστημα για να ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΕΙ ότι η διαδικασία συνεχίζεται μέχρι το σημείο Β.
Αυτή η ανατροφοδότηση είναι κρίσιμη για το φυσικό σύστημα για να ελέγξει τον συνδυασμό μηχανής.
Εφόσον αυτή η ανατροφοδότηση δεν έχει φτάσει στο φυσικό σύστημα, η τέλεια εξέλιξη του συνδυασμού μηχανής στο (AB) του διακυβεύεται και θα απαιτήσει από το φυσικό σύστημα να ασκήσει σημαντική πίεση στον συνδυασμό μηχανής μέχρι να επιτευχθεί ένα θετικό αποτέλεσμα.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:
Η αυτοεκτίμηση, ή η αυτοεκτίμηση, πρέπει να ταξινομηθεί ως ένα σήμα που εκπέμπουν οι συνδυασμοί μηχανών προς το φυσικό σύστημα.
Η αυτοεκτίμηση είτε υπάρχει και εδραιώνεται μέσα στον συνδυασμό μηχανής, είτε δεν υπάρχει.
Όταν τίθεται η ακόλουθη ερώτηση:
«Είστε ευτυχισμένοι όπως είστε ή απορρίπτετε μέρη του εαυτού σας που δεν σας αρέσουν;»,
αν η απάντηση είναι: «Ναι, είμαι ευτυχισμένος», τότε η αυτοεκτίμηση πρέπει να θεωρείται ότι έχει επιτευχθεί.
Αν η απάντηση είναι: «Όχι, δεν είμαι ευτυχισμένος», τότε η αυτοεκτίμηση πρέπει να θεωρείται ότι δεν έχει επιτευχθεί.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
«Το να κατανοήσουμε πλήρως τη λειτουργία του φυσικού συστήματος και να κατανοήσουμε πλήρως τη δική μας λειτουργία —δηλαδή, να έχουμε ακριβή γνώση αυτών των δύο συστημάτων—»
είναι μια προϋπόθεση, ένας φυσικός περιορισμός στον οποίο πρέπει να υποταχθούμε και να υπακούσουμε, έτσι ώστε η εξέλιξή μας να μας επιτρέψει ένα ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ. Αυτό αντιστοιχεί στο δικό μας συμφέρον.
ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ. Αυτό αντιστοιχεί στο συμφέρον του φυσικού συστήματος (το οποίο περιμένει αυτή την ανατροφοδότηση).
Psychologie système YPARCHO 
Laisser un commentaire