29 Οκτωβρίου 2024
Μια αναδρομή στις αναμνήσεις και τις φάσεις του ύπνου και της αφύπνισης.
Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι ο τρόπος κατανόησης που χρησιμοποιείται από τους ανθρώπους μέσα στο ανθρωποκεντρικό σύστημα είναι εντελώς λανθασμένος.
Αυτός ο τρόπος κατανόησης δεν οδηγεί στην ακριβή γνώση που είναι απαραίτητη για τη βέλτιστη λειτουργία ενός ανθρώπου.
Στην περίπτωση της μνήμης, για να κατανοήσουμε με ακρίβεια τη λειτουργία της, πρέπει να κατανοήσουμε τον ρόλο της στον μηχανισμό σύντηξης.
Αυτή η μνήμη ονομάζεται ΠΡΩΤΕΓΩΝΗ ή ΑΡΧΙΚΗ ΜΝΗΜΗ.
Είναι απαραίτητο για τις οντότητες E¹ και E² να διαχειρίζονται τις αποτυχημένες προσπάθειες συγχώνευσης, που σημαίνει ότι είναι απαραίτητο για την ανάπτυξη της επόμενης προσπάθειας συγχώνευσης.
Η ΣΕΙΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΞΗΣ:
Προσπάθεια συγχώνευσης + απομνημόνευση όλων των λεπτομερειών της προσπάθειας συγχώνευσης: αυτή είναι η κύρια μνήμη —> αποτυχία της προσπάθειας συγχώνευσης —> ανάλυση και από τις δύο οντότητες της αποτυχημένης προσπάθειας, με βάση την ανάλυση των πληροφοριών που είναι αποθηκευμένες στις μνήμες των οντοτήτων —> αποθήκευση αυτών των δύο ομάδων μνήμης εντός της κύριας μνήμης —> ανασύνθεση της δεύτερης, τροποποιημένης και βελτιωμένης συγχώνευσης, με κάθε στοιχείο κάθε οντότητας να αποτελείται, μεταξύ άλλων, από μια νέα, κενή μνήμη. Κ.λπ…
Η ελκυστική έννοια της μνήμης είναι επομένως μια ελκυστική έννοια ΔΟΜΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ, που σημαίνει ότι ανάγεται στην προέλευση του ΜΟΝΤΕΛΟΥ που μελετήθηκε προηγουμένως.
Ο σχεδιασμός και η κατασκευή όλων των στοιχείων του φυσικού συστήματος, χωρίς εξαίρεση, βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε μία ή περισσότερες μνήμες, οι οποίες αποτελούν μηχανισμούς που έρχονται κατά σειρά σπουδαιότητας αμέσως μετά τον ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η ευχάριστη ιδέα της μνήμης ανήκει στη ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΜΟΝΤΕΛΟΥ.
Προηγουμένως, ο/η yparcho εξήγησε τη διαδικασία δημιουργίας ανθρωποκεντρικής λογικής και ανθρωποκεντρικών αρχών:
- δηλαδή, η παραμόρφωση της φυσικής λογικής και των φυσικών αρχών, «οι άνθρωποι είναι ένα δευτερεύον στοιχείο του φυσικού συστήματος και οι άνθρωποι βρίσκονται στην υπηρεσία του φυσικού συστήματος», στην θεμελιωδώς λανθασμένη ιδέα, «οι άνθρωποι βρίσκονται στο κέντρο του φυσικού συστήματος και το φυσικό σύστημα βρίσκεται στην υπηρεσία τους».
Έτσι η ανθρωπότητα έχει παραμορφώσει τον σκοπό και τις λειτουργίες της μνήμης, χρησιμοποιώντας τες προς όφελός της (η ΑΡΝΗΣΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΩΝ ΤΡΟΜΩΝ).
Το ανθρωποκεντρικό σύστημα δηλώνει ότι η μνήμη εξυπηρετεί πρωτίστως την ανθρωπότητα και ότι η ανθρωπότητα αποδίδει τον ίδιο σκοπό της μνήμης σε όλα τα στοιχεία του περιβάλλοντός της: αυτά τα στοιχεία υπακούουν και υπόκεινται στην ίδια λογική με την ανθρωπότητα όσον αφορά τη μνήμη τους.
Η ανθρωποκεντρική αρχή είναι ότι η μνήμη προορίζεται να υπηρετεί αποκλειστικά τους ανθρώπους και η μνήμη των στοιχείων στο περιβάλλον τους προορίζεται να υπηρετεί τους ανθρώπους (άλλα στοιχεία στο περιβάλλον τους επομένως υπόκεινται και υπακούουν στη λογική και τις ανθρωποκεντρικές αρχές που θεωρούνται από την ανθρωπότητα ως φυσικές).
Έτσι οι άνθρωποι οικειοποιούνται, μονοπωλούν και περιορίζουν τη λειτουργία της μνήμης.
Όταν ένας άνθρωπος προσπαθεί να κατανοήσει τους λόγους της ύπαρξής του και τη λειτουργία της μνήμης του, αυτό αναπόφευκτα οδηγεί σε μια παρεξήγηση.
Ο άνθρωπος θα αναγκαστεί να δημιουργήσει ένα ολόκληρο σύστημα αρχών που έχει σχεδιαστεί για να επικυρώσει την παρεξήγησή του με μια ακριβή κατανόηση.
Η μνήμη πρέπει να θεωρείται ως μια μονάδα αποθήκευσης, σχεδιασμένη να διατηρεί κάθε είδους πληροφορίες και δεδομένα που θα είναι απαραίτητα και θα επαναχρησιμοποιηθούν κατά την αποσυναρμολόγηση του ανθρώπου από το φυσικό σύστημα, ως μέρος της βελτίωσης της επόμενης προσπάθειας συγχώνευσης.
Οι λανθασμένες πληροφορίες και δεδομένα θα αφαιρεθούν και μόνο οι ακριβείς πληροφορίες και δεδομένα θα διατηρηθούν.
Επομένως, η μνήμη είναι η κατασκευή, στη Φάση Προ-Α, μιας κενής (κενής) μονάδας πληροφοριών.
Τα δεδομένα και οι πληροφορίες αναφέρονται ως «μνήμες».
Συνέχεια…
Psychologie système YPARCHO 
Laisser un commentaire