Psychologie système YPARCHO

30 Οκτωβρίου 2024

1ο βήμα: επικοινωνία και η λειτουργία της. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ (26/08/25 13:20).

Το διώνυμο πρέπει να γίνει αντιληπτό ως ένα βασικό ΚΥΤΤΑΡΟ που αποτελείται από την οντότητα E¹ και το σύμβολό της 1, και ένα μόνο στοιχείο ELM και το σύμβολό του 1, που κατασκευάζεται από το E¹. Τα δύο συνδέονται με τις συνδέσεις που περιγράφηκαν προηγουμένως (επικοινωνία, συνεργασία), και αυτό σε όλη την εξέλιξη στο (AB).

Καθ’ όλη την εξέλιξή του κατά μήκος του (AB), το στοιχείο βρίσκεται σε αποκλειστική και ατομική σχέση με την οντότητα E¹. Δηλαδή, σε όλη αυτή την εξέλιξη κατά μήκος του (AB), για παράδειγμα, η επικοινωνία συμβαίνει πάντα προς την ίδια κατεύθυνση:

Οντότητα E¹ → Στοιχείο → Οντότητα E¹.

Για παράδειγμα:

Σκεφτείτε δύο στοιχεία, το ELM¹ και το ELM², που επικοινωνούν μεταξύ τους.

Φυσικά, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΛΛΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ επικοινωνίας εκτός από αυτήν:

ELM¹ → E¹ → E¹ → ELM².

---

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Ένας άνθρωπος,

όταν συναντά έναν άλλο άνθρωπο ή οποιοδήποτε ζωντανό είδος,

πρέπει πάντα να έχει κατά νου ότι το είδος που συναντά είναι ένα κύτταρο πανομοιότυπο με το δικό του, που αποτελείται από την οντότητα E1 και ένα στοιχείο που κατασκευάζεται από το φυσικό σύστημα, και ότι αυτά τα δύο κύτταρα λειτουργούν πανομοιότυπα.

Μεταξύ άλλων, αυτό ισχύει και για την επικοινωνία, η οποία συμβαίνει πάντα προς την κατεύθυνση που περιγράφεται παραπάνω.

---

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Ένας παρατηρητής Ο, που θεωρείται τέλειος, επισημαίνει το ακόλουθο ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

Πώς αντιλαμβάνεται αυτός ο παρατηρητής Ο στον άνθρωπο την εντύπωση του αντίθετου από αυτό που γράφτηκε προηγουμένως;

Δηλαδή:

« την φαινομενική ανεξαρτησία του ανθρώπου από το φυσικό σύστημα. »

---

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: συνέχεια.

Η επικοινωνία χωρίζεται σε δύο σύνολα μηχανισμών που οδηγούν σε δύο κλάδους αυτής της επικοινωνίας:

– Εξερχόμενη επικοινωνία, δηλαδή, η ακόλουθη κατεύθυνση: E1 → E1: πρόκειται για τη μετάδοση πληροφοριών, οδηγιών που το φυσικό σύστημα στέλνει σε ένα στοιχείο,

– Εισερχόμενη επικοινωνία, δηλαδή, η ακόλουθη κατεύθυνση: E1 → E1: πρόκειται για τη μετάδοση πληροφοριών που γίνονται αντιληπτές από το στοιχείο και αποστέλλονται στο φυσικό σύστημα.

Ο μηχανισμός της αναπνοής, όταν αφορά τον τομέα της επικοινωνίας, ονομάζεται μηχανισμός της αναπνοής.

Ο μηχανισμός της ΑΝΑΠΝΟΗΣ έχει έτσι ΔΥΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ:

– μια λειτουργία επικοινωνίας ή κίνησης, τη μεταφορά πληροφοριών από το ένα σημείο στο άλλο (αναπνοή που επιτρέπει την κίνηση και την κυκλοφορία αυτών των πληροφοριών),

– μια λειτουργία παροχής στοιχείων που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία άλλων μηχανισμών (μεταφορά από το εξωτερικό στο εσωτερικό του σώματος, αερίων όπως οξυγόνο, αέρας κ.λπ.).

---

ΣΥΝΟΨΗ:

Όποιο στοιχείο και αν κατασκευάζεται από το φυσικό σύστημα, η λειτουργία είναι πάντα η ίδια:

Η κυκλοφορία των εισερχόμενων και εξερχόμενων πληροφοριών συμβαίνει χρησιμοποιώντας το ρεύμα, την κίνηση της αναπνοής:

Οι πληροφορίες μεταφέρονται από το ένα μέρος στο άλλο χρησιμοποιώντας τον αέρα ως όχημα.

---

Ο ρυθμός της αναπνοής αποτελείται από δύο άκρα:

– ένα ελάχιστο ή μίνι,

– ένα μέγιστο ή μάξι,

αυτά τα δύο άκρα αποτελούν τον ατελή ή αφύσικο ρυθμό της αναπνοής.

Ανάμεσα σε αυτά τα δύο άκρα βρίσκεται ένα εύρος όπου όλες οι κυκλοφορούσες πληροφορίες βελτιστοποιούνται.

Η τέλεια επικοινωνία είναι αυτή που συμβαίνει εντός αυτού του εύρους.

Εντός αυτού του εύρους το στοιχείο θα λάβει όλες, χωρίς εξαίρεση, τις πληροφορίες που του μεταδίδονται από το φυσικό σύστημα.

Εντός αυτού του ίδιου εύρους το στοιχείο θα εναποθέσει όλες, χωρίς εξαίρεση, τις πληροφορίες που έχει αντιληφθεί, προς όφελος του φυσικού συστήματος.

Αυτό το εύρος αποτελεί τον τέλειο ή φυσικό ρυθμό της αναπνοής.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

Αντιμέτωποι με τις συνθήκες που επιβάλλονται από τον εξελικτικό χώρο σε ένα στοιχείο εντός του (AB), όσον αφορά την αναπνοή,

αντιμέτωποι με τον άπειρο αριθμό που παράγονται από τις κινήσεις εισπνοής και εκπνοής που αποτελούν την αναπνοή κατά την ίδια αυτή εξέλιξη,

αντιμέτωποι με την υποχρέωση του στοιχείου να διατηρεί έναν τέλειο ρυθμό αναπνοής, ο συνεχής ΕΛΕΓΧΟΣ της αναπνοής καθίσταται απαραίτητος.

Αυτό απαιτεί την ύπαρξη ενός μηχανισμού ελέγχου της αναπνοής σε όλα τα στοιχεία ELM του φυσικού συστήματος.

ΣΥΝΟΨΗ: Η τέλεια επικοινωνία εντός του ζεύγους «φυσικού συστήματος και στοιχείου» απαιτεί έναν τέλειο ρυθμό αναπνοής και έναν μηχανισμό ελέγχου της αναπνοής.

Η μη τήρηση του ρυθμού αναπνοής εμποδίζει την επικοινωνία εντός του ζεύγους και οδηγεί σε βραδύτητα και ανακρίβειες στις ρυθμίσεις του εν λόγω στοιχείου.

Επομένως, στους Ανθρώπους:

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ===> ΕΛΕΓΧΟΣ ΑΝΑΠΝΟΗΣ

---

---