Psychologie système YPARCHO

30 Οκτωβρίου 2024

ΣΤΟ ΔΥΟ: ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 20, 21, 25.

Η λειτουργία των ανθρώπων, από το σημείο Α έως το σημείο Β, εξαρτάται κυρίως από τη διωνυμία ή τον σύνδεσμο μεταξύ του φυσικού συστήματος και του συνδυασμού ανθρώπου-μηχανής.

Αυτό το διωνυμία ή σύνδεσμος, όπως γνωρίζουμε, είναι άρρηκτος, σταθερός και μόνιμος μεταξύ του φυσικού συστήματος και του στοιχείου του φυσικού συστήματος, και στις δύο κατευθύνσεις της λειτουργίας του, ανεξάρτητα από τις καταστάσεις που θα συναντήσει ο άνθρωπος κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του (AB).

Είναι αλήθεια ότι στην κατεύθυνση « άνθρωπος → δυάδα », όσο ο άνθρωπος παραμένει εντός του ανθρωποκεντρικού συστήματος, αυτός ο σύνδεσμος δεν είναι βέλτιστος. Δηλαδή, ο άνθρωπος κάνει πολύ μικρή αναφορά στην ιδέα της δυάδας κατά την εξέλιξή του.

Ωστόσο, η δυάδα είναι ύψιστης σημασίας για τη μηχανή συνδυασμού ανθρώπου, από τη στιγμή της ενσωμάτωσής της στο σύστημα ξενιστή:

– είναι, πρώτα και κύρια, η πρωταρχική συνθήκη εξέλιξης που επιβάλλεται στον άνθρωπο από το σύστημα ξενιστή, και στην οποία ο άνθρωπος είναι υποχρεωμένος να υποταχθεί και να υπακούσει.

[ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ:

Πράγματι, το φυσικό σύστημα, το οποίο επιθυμεί ο άνθρωπος να λειτουργεί τέλεια επειδή τον δημιούργησε από χρησιμότητα και αναγκαιότητα, του επιβάλλει, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του, τέλεια πλοήγηση.] Αυτή η τέλεια διαχείριση βασίζεται στη σύνδεση μεταξύ του φυσικού συστήματος και του ανθρώπου.

– Στη συνέχεια, όταν χρησιμοποιείται τέλεια, αυτή η σύζευξη εγγυάται την τέλεια λειτουργία των μηχανισμών του ανθρώπου.

Και σε αυτή την περίπτωση, ακόμη και μέσα στο ανθρωποκεντρικό σύστημα, ο άνθρωπος είναι εγγυημένος ότι θα εξαλείψει όλες τις δυσλειτουργίες που βρίσκονται στη ρίζα των ψυχολογικών του προβλημάτων.

Τέλος, ο άνθρωπος πρέπει να αποδεχτεί ως προτεραιότητα ότι η εκτέλεση των λειτουργιών του μέσα στο φυσικό σύστημα επιτυγχάνεται μέσω αυτής της σύνδεσης, η οποία είναι η σύζευξη.

Η αυτοεκτίμηση είναι ένα σημείο στο ταξίδι τους (AB), που υποδεικνύει στο φυσικό σύστημα ότι ο άνθρωπος έχει δώσει όλες τις τέλειες απαντήσεις σε όλα τα θεμελιώδη ερωτήματα, αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα επιτρέπουν την ενεργοποίηση όλων των μηχανισμών του. Η ανθρώπινη αγάπη για τον εαυτό του (ή η αγάπη του ανθρώπου για τον εαυτό του) είναι η αναγνώριση από το φυσικό σύστημα ότι ο άνθρωπος είναι έτοιμος να λειτουργήσει τέλεια:

Η αγάπη για τον εαυτό του είναι μια κατάσταση στην οποία ο άνθρωπος βρίσκεται σε ένα δεδομένο σημείο της εξέλιξής του. Αυτή η κατάσταση είναι διαρκής.

Η αγάπη για τον εαυτό του είναι ένας βαθμός κατανόησης στον οποίο φτάνει ο άνθρωπος,

σχετικά με τις προσδοκίες του φυσικού συστήματος προς τον άνθρωπο ειδικότερα, και των μηχανών συνδυασμού γενικά.

Αντίστροφα, αυτός ο βαθμός κατανόησης υποδεικνύει στο φυσικό σύστημα ότι ο άνθρωπος λειτουργεί τέλεια και επομένως ότι η σύζευξη « φυσικό σύστημα – άνθρωπος » είναι λειτουργική για όλους.

Η φυσική κατάσταση έχει ως εξής:

Σε κάθε στάδιο της εξέλιξής τους, η κατάσταση της ανθρώπινης ύπαρξης απαιτεί επομένως να αναφέρονται συνεχώς στο φυσικό σύστημα σε κάθε στιγμή της λειτουργίας τους, ανεξάρτητα από τυχόν διαταραχές.

Οι άνθρωποι δεν ελέγχουν το πεπρωμένο τους, και αυτό τους επιβάλλει πλήρη υποταγή και υπακοή στα πρότυπα της δικής τους κατασκευής (δηλαδή, στην ανάπτυξη των μηχανισμών τους).

Είναι απολύτως απαραίτητο να κατανοήσουμε πλήρως τη λειτουργία του δυαδικού συστήματος (φυσικό σύστημα – στοιχεία του φυσικού συστήματος), το οποίο αποτελεί έναν πραγματικό μόνιμο ομφάλιο λώρο μεταξύ αυτού που ελέγχει και του στοιχείου που ελέγχεται, εξασφαλίζοντας έτσι τον τέλειο έλεγχο.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΤΕ:

Το δυαδικό σύστημα είναι ένας απόλυτος περιορισμός, μια συνολική υποχρέωση, για όλα τα στοιχεία του φυσικού συστήματος, και επομένως των ανθρώπων, από το σημείο Α έως το σημείο Β.

Αυτή η υπενθύμιση είναι απαραίτητη για την κατανόηση των συνεπειών του ανθρωποκεντρικού συστήματος κατά την ανθρώπινη εξέλιξη,

και στη συνέχεια για την κατανόηση της δυσκολίας των ανθρώπων να βρουν μια λύση για να κάνουν τα δύο συστήματα να συνυπάρχουν μέσα στο εικονικό σύστημα.

Επειδή το ανθρωποκεντρικό σύστημα λειτουργεί χωρίς τη δυάδα, καταργώντας την παρουσία της. (ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ: το ανθρωποκεντρικό σύστημα έχει μετατρέψει την ιδέα της δυάδας σε εσφαλμένη ιδέα της ανθρώπινης συνείδησης).