Psychologie système YPARCHO

30 Οκτωβρίου 2024

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΝΩΤΙΚΗ ΕΚΠΛΗΞΗ:

Η ΥΠΝΩΤΙΚΗ ΕΚΠΛΗΞΗ, ή H.T., ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, δηλαδή, ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ (παραγωγή κινήσεων ή εικόνων) ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ από έναν ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ, όταν το αποτέλεσμα έχει κατασκευαστεί από μια παροχή εσφαλμένων ή ανύπαρκτων δεδομένων.

Αυτό το εσφαλμένο ή εικονικό αποτέλεσμα, δηλαδή το ανύπαρκτο, γίνεται αποδεκτό και επικυρώνεται από όλους τους άλλους μηχανισμούς ως πραγματικό και ακριβές αποτέλεσμα και επομένως χρησιμοποιείται ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί.

Οι κινήσεις ή οι εικόνες που παράγονται θα είναι εσφαλμένες ή ανύπαρκτες, αλλά θεωρούνται ότι συμμορφώνονται με το φυσικό σύστημα και επομένως επικυρώνονται ως υπάρχουσες.

ΥΠΝΩΤΙΚΗ ΕΚΠΛΗΞΗ = εσφαλμένα ή μη πραγματικά αποτελέσματα + ανυπαρξία (από άποψη λογικής και αρχών) για το παγκόσμιο σύστημα.

Όταν τα ELM παράγουν λανθασμένες εικόνες που επικυρώνονται από όλους τους μηχανισμούς τους, λέγεται ότι βρίσκονται σε Υπνωτική Έκσταση.

Η ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΛΑΘΟΣΜΕΝΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΕ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΥΠΝΩΤΙΚΗΣ ΤΡΑΝΣΗΣ.

Αυτή η κατάσταση υπνωτικής έκστασης εξαφανίζεται ταυτόχρονα με την παύση της λειτουργίας του προστατευτικού μηχανισμού.

Και ο προστατευτικός μηχανισμός παύει να λειτουργεί όταν παύουν οι επιδράσεις του βλεννογονικού σοκ.

Πρέπει επομένως να θεωρηθεί ότι ο άνθρωπος είναι αυτός που διατηρεί ενεργό τον προστατευτικό μηχανισμό.

Η απουσία δύναμης λήψης αποφάσεων στον άνθρωπο αναγκάζει τον Yπ να αναζητήσει εξηγήσεις που αντιστοιχούν στο προφίλ του ανθρώπου, σχετικά με ολόκληρη την εφαρμογή της παραίσθησης από τον άνθρωπο.

---

Ο Yπ, χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση που βασίζεται σε υποθέσεις, κινείται προς μια πολύ αργή διαδικασία κατανόησης της ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΟΥ ΕΙΚΟΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, η υψηλότερη υπόθεση της οποίας θα οδηγούσε στην προέλευση μιας ΑΝΑΚΡΙΒΕΙΑΣ ΣΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ σχετικά με τη σύλληψη και την κατασκευή του ανθρώπου.

ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗ ΦΥΣΙΚΗ ΑΡΧΗ:

Η ευθύνη για την ΥΠΑΡΞΗ ΤΟΥ ΕΙΚΟΝΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, όσον αφορά τη σύλληψη και την κατασκευή του, βαρύνει αποκλειστικά το φυσικό σύστημα. Ο άνθρωπος δεν θεωρείται ποτέ άμεσα υπεύθυνος, λόγω της εγγενούς έλλειψης ευθύνης του.

Η ευθύνη του ανθρώπου είναι επομένως έμμεση: η ευθύνη του φυσικού συστήματος διοχετεύεται μέσω του ανθρώπου.

Η επαλήθευση της υπόθεσης ενός σφάλματος στο φυσικό σύστημα θα οδηγούσε στη συνέχεια στην επίλυση δύο θεμελιωδών τροποποιήσεων:

– την εξαφάνιση των ανθρώπων,

Ή ΚΑΙ

– σημαντικές τροποποιήσεις στο σχεδιασμό και την κατασκευή τους, που είναι πιθανό να τους προκαλέσουν την απώλεια της ιδιότητάς τους ως υπερσύγχρονων συνδυαστικών μηχανών.

Θα επέστρεφαν σε συνηθισμένες συνδυαστικές μηχανές.

---

ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΗ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Η ακόλουθη υπόθεση υψηλού επιπέδου:

«Η συγχώνευση των δύο οντοτήτων περιλαμβάνει ανεπιτυχείς προσπάθειες»,

επιβάλλει την ελκυστική ιδέα ότι οι προσπάθειες συγχώνευσης αποτυγχάνουν επειδή τα συστήματα που έχουν σχεδιαστεί από τις δύο οντότητες είναι ατελή ΑΛΛΑ κινούνται αργά προς την τελειότητα:

Μόνο «δύο συστήματα που διαθέτουν από κοινού μια τέλεια κατασκευή» θα επιτρέψουν τη συγχώνευση.

Υπομένως, οι άνθρωποι θα:

ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΟΥΝ,

ΕΙΤΕ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΤΕΛΕΙΟΙ.