Psychologie système YPARCHO

4 Ιουλίου 2024

Συγκριτική ανάλυση:

– της εξέλιξης του ανθρώπου στο φυσικό σύστημα: Ιώ

                                   με αυτό

– της εξέλιξης του ανθρώπου σε ένα εικονικό σύστημα: Iv.

Ιώ, ΦΥΣΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ:

– η σταθερή και μόνιμη διωνυμία απομονώνει τον άνθρωπο εκ των έσω, ο οποίος αντιλαμβάνεται στο περιβάλλον του μόνο ό,τι είναι χρήσιμο και απαραίτητο για την εξέλιξή του και την παραγωγή τέλειων σκέψεων.

– Ο άνθρωπος είναι σαν να είναι τυφλός στο περιβάλλον του, εκτός από όλα όσα είναι χρήσιμα για την προσαρμοστική του εξέλιξη.

– Η μόνιμη και αποκλειστική επικοινωνία της Ιώ με το φυσικό σύστημα επιβεβαιώνει:

— Τον ρόλο της Ιώ ως εκτελεστή, υποκείμενη και υπάκουη στη λογική και τις φυσικές αρχές,

— Την απουσία ελεύθερης βούλησης, διάκρισης, πρωτοβουλίας κ.λπ. από την Ιώ.

— Την συμμόρφωση με τους περιορισμούς και τις υποχρεώσεις της είναι αυτόματη και διαδοχική.

Το φυσικό σύστημα δεν χρειάζεται τις μηχανές συνδυασμού του για να λειτουργήσει διαφορετικά: σχεδιασμένες με αυτόν τον τρόπο, εκτελούν τις λειτουργίες τους και διασφαλίζουν την απόδοσή τους με ιδανικό τρόπο.

Η τέλεια λειτουργία του ανθρώπου, σε αυτό το σύστημα, είναι ξένη προς αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν «ψυχολογικά προβλήματα».

Και υπό αυτές τις συνθήκες εξέλιξης, είναι ανύπαρκτες.

---

IV, ΕΙΚΟΝΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ:

• Η πανταχού παρούσα σύζευξη λειτουργεί αποτελεσματικά μόνο με την έννοια του «φυσικού συστήματος —–> ανθρώπου»:

Αυτό επιτρέπει στους ανθρώπους να φιλτράρουν και να παραμορφώνουν όλες τις εισερχόμενες πληροφορίες, περνώντας τες μέσα από το φίλτρο που αποτελείται από το εικονικό σύστημα, χτισμένο με ΛΑΘΟΣ λογική και αρχές ευνοϊκές για τους ανθρώπους.

• Οι εξερχόμενες πληροφορίες, που κατευθύνονται προς το φυσικό σύστημα, δεν κυκλοφορούν.

Ο έλεγχος του συνδυασμού μηχανής είναι περικομμένος και επομένως ατελής, εμποδίζοντας τις προσαρμογές στους ανθρώπινους μηχανισμούς.

Αυτό προκαλεί τη ΓΕΝΙΚΕΥΣΗ των λεγόμενων «ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ» και την ΑΠΟΥΣΙΑ λύσεών τους.

– ο άνθρωπος βρίσκεται υπό την επήρεια μιας υπνωτικής έκστασης που δημιουργεί την παραίσθηση που θα τον κάνει να πιστέψει:

–ότι υπάρχει.

–ότι είναι το κέντρο του φυσικού συστήματος.

–ότι όλα όσα αποτελούν το φυσικό σύστημα είναι στην υπηρεσία του, κ.λπ.

όλα αυτά έχουν μελετηθεί προηγουμένως.

Τέλος, η παραίσθηση επινοεί την οδυνηρή ιδέα της ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, μια ιδέα έντονα εμπνευσμένη από ένα στοιχείο που κατασκευάζεται από το φυσικό σύστημα, με αυτό το αποτέλεσμα να είναι εντελώς ανύπαρκτο στη φυσική λογική και αρχές.

Η συνείδηση, στο εικονικό σύστημα, είναι μια παραμόρφωση του παρασιτικού στοιχείου, Κ. συνείδησης, που μελετήθηκε προηγουμένως.

— ο άνθρωπος IV δημιουργεί για τον εαυτό του έναν ρόλο αφέντη, ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΟΤΗ ΤΑΞΗΣ, επιβάλλοντας τη λογική και τις αρχές του στο φυσικό σύστημα.

,*

Όλα αυτά οδηγούν στην ακόλουθη ΑΚΡΙΒΗ ΓΝΩΣΗ:

Το φυσικό σύστημα = γιατί, πώς «οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ΤΙ ΕΙΝΑΙ».

Το εικονικό σύστημα = γιατί, πώς «οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΝΤΑΙ».